سفارش خرید ایرباس ای ۳۸۰ توسط هواپیمایی امارات

سفارش خرید ایرباس A380 توسط هواپیمایی امارات، نقشی حیاتی در بقای خط تولید این هواپیمای غول پیکر ایفا کرد و این شرکت را به بزرگترین اپراتور آن در جهان تبدیل نمود. این تصمیمات استراتژیک نه تنها مسیر صنعت هوانوردی را برای سال ها تغییر داد، بلکه تجربه ی پروازی لوکس را برای میلیون ها مسافر بازتعریف کرد و نمادی از جاه طلبی های یک شرکت هواپیمایی در قلب خاورمیانه شد. داستان ایرباس A380 بدون امارات، داستانی ناقص خواهد بود.

سفارشات بی وقفه ی هواپیمایی امارات برای ایرباس A380، فصلی درخشان در تاریخ هوانوردی مدرن است؛ فصلی که در آن، یک شرکت هواپیمایی با دیدگاهی بلندپروازانه، نه تنها به تقویت ناوگان خود پرداخت، بلکه عملاً سرنوشت یک هواپیمای نمادین را در دستان خود گرفت. این سفارشات، فراتر از یک معامله ی تجاری صرف، بیانگر رویکردی جسورانه در مواجهه با نیازهای رو به رشد سفرهای هوایی و همزمان، خلق یک تجربه ی پروازی بی نظیر بود. ایرباس A380، مظهر مهندسی پیشرفته و تجمل در آسمان، در سایه ی حمایت قاطع و مداوم امارات، به اوج شکوه خود رسید و دبی را به قطبی بی بدیل در شبکه ی جهانی پروازها تبدیل کرد.

تاریخچه سفارشات هواپیمایی امارات: از آغاز تا اوج

داستان ارتباط عمیق هواپیمایی امارات با ایرباس A380، حکایتی است از چشم اندازی آینده نگر و تعهدی بی وقفه به رشد. در ابتدای قرن بیست و یکم، زمانی که ایرباس در حال توسعه ی پروژه ی غول پیکر خود بود، بسیاری از شرکت های هواپیمایی با احتیاط به آن می نگریستند. اما امارات، با مرکزیت استراتژیک دبی در تقاطع شرق و غرب، نیاز به هواپیمایی با ظرفیت فوق العاده بالا و توانایی پوشش مسیرهای طولانی جهانی را به خوبی احساس می کرد. این شرکت، به جای تکاپو برای افزایش تعداد پروازها، به دنبال راهی برای حمل تعداد بیشتری مسافر در هر پرواز و بهینه سازی مسیرهای پرتردد خود بود.

نخستین گام ها و دیدگاه بلندپروازانه امارات

نخستین سفارش های قابل توجه هواپیمایی امارات برای ایرباس A380، به اوایل دهه ی ۲۰۰۰ بازمی گردد. در سال ۲۰۰۱، تنها چند ماه پس از حملات ۱۱ سپتامبر که صنعت هوانوردی را در شوک فرو برد، امارات با جسارت ۲۲ فروند A380 را سفارش داد. این حرکت در آن زمان، نشان از اعتماد بی بدیل این شرکت به آینده صنعت هوانوردی و پتانسیل A380 داشت. دیدگاه امارات فراتر از صرفاً خرید یک هواپیما بود؛ آن ها به دنبال تبدیل دبی به یک هاب جهانی برای سفرهای هوایی بودند که بتواند مسافران را از هر گوشه ی دنیا جمع کرده و به مقاصد متعدد متصل سازد. A380 با ظرفیت عظیم خود، ابزاری ایده آل برای تحقق این چشم انداز جاه طلبانه به شمار می رفت.

در ادامه، با پیشرفت پروژه A380 و نزدیک شدن به زمان تحویل اولین نمونه ها، امارات در سال ۲۰۰۷، با سفارش دیگری به تعداد ۱۵ فروند A380، تعهد خود را به این هواپیما دوچندان کرد. این سفارش ها نه تنها به تقویت خط تولید ایرباس کمک کرد، بلکه مسیر ورود این غول آسمانی به ناوگان امارات را هموار ساخت. تصمیم برای خرید A380، در استراتژی کلی امارات برای تبدیل شدن به یک برند لوکس و پیشرو در صنعت هوانوردی ریشه داشت؛ هواپیمایی که می توانست نه تنها از نظر ظرفیت، بلکه از منظر تجربه ی پرواز، خود را از رقبا متمایز کند.

گسترش ناوگان A380 و تبدیل شدن به بزرگترین اپراتور

پس از تحویل اولین ایرباس A380 به هواپیمایی امارات در سال ۲۰۰۸، این شرکت به سرعت و با اطمینان خاطر، به گسترش ناوگان خود با این مدل ادامه داد. سفارشات متوالی و افزایش تدریجی تعداد A380 در ناوگان امارات، این شرکت را به بزرگترین اپراتور این هواپیما در سطح جهان تبدیل کرد. در دوره ای که بسیاری از شرکت های هواپیمایی به دلیل هزینه های عملیاتی بالا و چالش های بازار، در مورد خرید A380 مردد بودند، امارات با قدرت به سمت آن گام برداشت. این رویکرد، نه تنها نشان دهنده ی درک عمیق امارات از مزایای عملیاتی A380 در مدل تجاری خود بود، بلکه بیانگر اعتماد کامل آن ها به موفقیت این هواپیما در مسیرهای کلیدی شان بود.

در مقاطع زمانی مختلف، آمار A380های فعال در ناوگان امارات، داستانی از رشد بی وقفه را روایت می کند. به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۸، پیش از اعلام آخرین قرارداد بزرگ، امارات بیش از ۱۰۰ فروند A380 در ناوگان خود داشت که این رقم به تنهایی، بیش از نیمی از کل A380های تولید شده در جهان بود. این ارقام نه تنها از نظر کمی چشمگیر بودند، بلکه از نظر کیفی نیز بیانگر نقش محوری این هواپیما در عملیات روزانه ی امارات و استراتژی کلی این شرکت برای اتصال جهان از طریق هاب دبی بود. هر هواپیمای A380 که به ناوگان امارات اضافه می شد، فصل جدیدی از توانمندی ها و امکانات را برای این ایرلاین رقم می زد و جایگاه آن را به عنوان پیشروترین شرکت هواپیمایی در استفاده از بزرگترین هواپیمای مسافربری جهان، مستحکم تر می ساخت.

سفارش سرنوشت ساز ۲۰۱۸: ناجی موقت ایرباس A380

اواسط دهه ی ۲۰۱۰ میلادی، برای ایرباس و پروژه ی A380، دوران پر از چالش و ابهام بود. با وجود طراحی انقلابی و قابلیت های بی نظیر، فروش این هواپیمای غول پیکر به جز هواپیمایی امارات، آن طور که انتظار می رفت پیش نرفت. هزینه های بالای تولید و عدم تقاضای کافی از سوی سایر ایرلاین ها، سایه ی توقف تولید را بر سر این پروژه گسترانده بود. در این میان، نقش هواپیمایی امارات به عنوان تنها مشتری بزرگ و وفادار، اهمیت حیاتی پیدا کرده بود. این شرکت، به تنهایی، نبض حیات A380 را در دست داشت و تصمیماتش می توانست آینده ی این هواپیما را برای همیشه تغییر دهد.

بحران در خط تولید A380 و تهدید توقف تولید

در سال های منتهی به ۲۰۱۸، وضعیت فروش ایرباس A380 به قدری نامطلوب شده بود که مدیران ارشد ایرباس علناً از احتمال توقف تولید این مدل سخن می گفتند. جان لیهی، مدیر فروش وقت ایرباس، در اظهارنظری صریح اعلام کرد که اگر سفارش جدید و قابل توجهی از سوی امارات نرسد، دلیلی برای ادامه تولید A380 وجود نخواهد داشت. این هواپیما که با هدف رقابت با بوئینگ ۷۴۷ و تسلط بر مسیرهای پرتردد بین المللی طراحی شده بود، نتوانسته بود در بازار گسترده ای از ایرلاین ها جای پای خود را محکم کند. بسیاری از شرکت ها به سمت هواپیماهای دو موتوره و کوچک تر اما با کارایی سوخت بیشتر مانند بوئینگ ۷۷۷ و ایرباس A350 روی آورده بودند. در این وضعیت بحرانی، تمام نگاه ها به دبی و هواپیمایی امارات دوخته شده بود، چرا که تنها امید باقی مانده برای بقای خط تولید A380 به شمار می رفت.

تهدید توقف تولید نه تنها برای ایرباس، بلکه برای کل صنعت هوانوردی خبری ناگوار بود. A380، نمادی از جاه طلبی های مهندسی قرن ۲۱ به شمار می رفت و ایده ی خلق یک هتل پرنده را به واقعیت تبدیل کرده بود. توقف تولید آن، پایانی بر یک رویای بزرگ تلقی می شد. در این بین، مذاکرات فشرده ای میان ایرباس و هواپیمایی امارات در جریان بود تا راهی برای نجات این پروژه پیدا شود. این شرایط، اهمیت نقش امارات را به شکلی بی سابقه برجسته کرد و نشان داد که چگونه تصمیمات یک شرکت هواپیمایی می تواند سرنوشت یک غول صنعتی را تحت تأثیر قرار دهد.

جزئیات قرارداد ۱۶ میلیارد دلاری (ژانویه ۲۰۱۸)

سرانجام، در ژانویه ی ۲۰۱۸، خبری که بسیاری از فعالان صنعت هوانوردی منتظرش بودند، منتشر شد: هواپیمایی امارات با ایرباس قراردادی به ارزش ۱۶ میلیارد دلار برای خرید ۳۶ فروند ایرباس A380 امضا کرد. این قرارداد شامل ۲۰ فروند هواپیمای قطعی و ۱۶ فروند آپشن (اختیاری) بود که تحویل آن ها قرار بود از سال ۲۰۲۰ آغاز شود. این توافق، در حضور ادوارد فیلیپ، نخست وزیر وقت فرانسه، در دبی امضا شد و موجی از امیدواری را در میان کارکنان ایرباس و علاقه مندان به A380 به راه انداخت.

جان لیهی، مدیر فروش ایرباس، در آن زمان با هیجان اعلام کرد: این سفارش و قرارداد جدید روح تازه ای به خط تولید هواپیماهای مدل A380s بخشید و موجب شد ما این مدل را تا ۱۰ سال دیگر هم ادامه دهیم. شیخ احمد بن سعید المکتوم، مدیرعامل و رئیس شرکت هواپیمایی امارات نیز اظهار داشت: در اختیار داشتن چنین هواپیمای بزرگ و جدیدی همواره برای خطوط هوایی ایرلاین ما افتخار بزرگ و موفقیت چشمگیری به شمار آمده است.

این قرارداد نه تنها از نظر حجم مالی بسیار چشمگیر بود، بلکه از نظر استراتژیک نیز اهمیتی بی بدیل داشت. این توافق، تولید A380 را برای یک دهه ی دیگر تضمین کرد و به ایرباس فرصت داد تا به دنبال مشتریان جدید بگردد و یا حداقل، فرآیند توقف تولید را به شکلی منظم تر مدیریت کند. جزئیات این قرارداد نشان دهنده ی تعهد بی چون و چرای امارات به A380 و نقش بی بدیل آن در استراتژی بلندمدت این شرکت بود، حتی در شرایطی که بازار جهانی به تدریج از هواپیماهای بزرگ تر فاصله می گرفت.

تأثیر فوری این سفارش بر آینده A380

سفارش ۱۶ میلیارد دلاری هواپیمایی امارات، در لحظه ای حساس به دست ایرباس رسید و واقعاً نفس تازه ای به خط تولید A380 بخشید. این قرارداد، برنامه ریزی برای پایان تولید را به تعویق انداخت و برای یک دوره مشخص، دغدغه ی ایرباس را از توقف فوری این پروژه برطرف ساخت. تحلیلگران و کارشناسان صنعت، این اقدام امارات را به عنوان یک حرکت حیاتی برای حفظ A380 توصیف کردند، هرچند که می دانستند این صرفاً یک راه حل موقت است. بازار و صنعت هوانوردی با خبر این قرارداد، واکنش های متفاوتی نشان دادند؛ از یک سو، امید به بقای A380 زنده شد و از سوی دیگر، بحث ها در مورد آینده ی بلندمدت هواپیماهای فوق العاده بزرگ همچنان ادامه داشت.

این قرارداد، به ایرباس فرصتی برای بازآرایی و تجدید نظر در استراتژی های فروش A380 داد. همچنین، این نشان داد که تا چه حد هواپیمایی امارات به قابلیت ها و مزایای عملیاتی این هواپیما برای مسیرهای خاص خود باور دارد. تأثیر این سفارش فوری، نه تنها در تداوم تولید، بلکه در حفظ شغل ها در سراسر زنجیره ی تأمین ایرباس و شرکای آن نیز مشاهده شد. اما با این حال، کارشناسان می دانستند که برای بقای دائمی A380، نیاز به تقاضای گسترده تری از سوی دیگر ایرلاین ها وجود دارد که متأسفانه هرگز محقق نشد. این قرارداد، یک توقف موقت در مسیر زوال A380 بود، نه یک تغییر مسیر دائمی.

ایرباس A380 در استراتژی هواپیمایی امارات: فراتر از یک هواپیما

برای هواپیمایی امارات، ایرباس A380 صرفاً یک وسیله ی حمل و نقل نبود؛ بلکه ستون فقرات استراتژی رشد، نماد تجمل و ابزاری کلیدی برای تحقق چشم انداز دبی به عنوان یک هاب جهانی بود. این هواپیما به امارات اجازه داد تا در مسیرهای پرتقاضا و بلندمدت، حداکثر ظرفیت را ارائه دهد و همزمان، تجربه ای بی مانند از پروازهای لوکس را برای مسافران خود فراهم آورد. انتخاب A380، تصمیمی عمیقاً استراتژیک بود که با دقت تمام در پازل توسعه ی این ایرلاین جای گرفت.

ویژگی های منحصر به فرد A380 و مزایای عملیاتی برای امارات

ایرباس A380 با ابهت بی نظیر خود، به عنوان بزرگترین هواپیمای مسافربری جهان، ویژگی های منحصر به فردی را ارائه می کرد که آن را برای استراتژی عملیاتی هواپیمایی امارات بسیار جذاب می ساخت. ظرفیت عظیم مسافر، یکی از مهم ترین این ویژگی ها بود. در پیکربندی استاندارد سه کلاسه، A380 می تواند حدود ۵۲۵ مسافر را حمل کند، اما در برخی تنظیمات خاص با یک کلاس اقتصادی، این ظرفیت تا ۸۵۳ نفر نیز می رسد. این امکان، به امارات اجازه می داد تا در مسیرهای پرتردد مانند لندن، نیویورک، سیدنی و لس آنجلس، تعداد زیادی مسافر را در یک پرواز جابجا کند که به معنی بهینه سازی شکاف های فرودگاهی و صرفه جویی در هزینه های عملیاتی بود.

برد عملیاتی بالای A380 نیز مزیت دیگری بود که امارات از آن بهره برد. این هواپیما قادر بود مسیرهای طولانی و دوردست را بدون توقف پرواز کند و این امر برای استراتژی امارات در اتصال مناطق مختلف جهان به دبی بسیار حیاتی بود. علاوه بر این، A380 به دلیل چهار موتوره بودن و ابعاد بزرگ، پروازی بسیار پایدار و آرام را ارائه می کرد که برای مسافران در پروازهای طولانی مدت، به معنای راحتی بیشتر بود. صرفه اقتصادی ناشی از پر کردن صندلی ها در مسیرهای پرتقاضا، به امارات کمک کرد تا با وجود هزینه های اولیه و نگهداری، به سودآوری مناسبی دست یابد و جایگاه خود را در بازار جهانی مستحکم کند. این هواپیما، با حجم خود، توانست تقاضای فزاینده برای سفرهای بین المللی را به بهترین شکل پاسخ دهد و به یک دارایی عملیاتی بی نظیر برای امارات تبدیل شود.

تجربه پروازی لوکس و متمایز با A380 امارات

هواپیمایی امارات نه تنها از قابلیت های عملیاتی A380 بهره برد، بلکه از فضای وسیع آن برای بازتعریف تجربه ی پروازهای لوکس استفاده کرد. امکاناتی که امارات در A380 خود ارائه داد، این هواپیما را به نمادی از تجمل و راحتی در آسمان تبدیل کرد و به برند لوکس این شرکت افزود. برجسته ترین این امکانات، شاور اسپا در فرست کلاس بود که به مسافران این امکان را می داد تا در ارتفاع ده ها هزار پایی دوش بگیرند؛ تجربه ای که تا پیش از این غیرقابل تصور به نظر می رسید. این ویژگی، به سرعت به یکی از نمادهای انحصاری و شاخص A380 امارات تبدیل شد و در کانون توجه رسانه ها قرار گرفت.

علاوه بر این، لانج اختصاصی (Onboard Lounge) در طبقه ی فوقانی A380، فضایی را برای مسافران فرست کلاس و بیزینس کلاس فراهم می آورد تا در طول پرواز معاشرت کرده، نوشیدنی میل کنند و از مناظر بیرون لذت ببرند. سوئیت های شخصی در فرست کلاس نیز با درهای کشویی، امکان حریم خصوصی کامل و فضایی شبیه به یک اتاق کوچک را به مسافران هدیه می داد. صندلی های تخت شو، سیستم سرگرمی پیشرفته با هزاران کانال، و خدمات بی نظیر خدمه پرواز، همگی به تکمیل این تجربه ی متمایز کمک می کردند. A380 امارات، به واقع، هتلی پرنده بود که انتظارات را از سفرهای هوایی کاملاً تغییر داد و نقش بسزایی در تثبیت جایگاه امارات به عنوان یک ایرلاین لوکس و پیشرو در جهان داشت.

نقش A380 در استراتژی هاب دبی

شهر دبی، با موقعیت جغرافیایی استراتژیک خود در مسیرهای هوایی جهانی، به لطف چشم انداز بلندمدت حاکمانش و سرمایه گذاری عظیم در زیرساخت های فرودگاهی، خود را به عنوان یک هاب بین المللی مطرح کرد. ایرباس A380، در این استراتژی، نقش محوری و بی بدیلی ایفا کرد. هواپیمایی امارات با استفاده از A380ها، توانست تعداد بسیار زیادی مسافر را از سراسر جهان به فرودگاه بین المللی دبی (DXB) جذب کند. این مسافران پس از ورود به دبی، به راحتی به پروازهای دیگر امارات که به صدها مقصد در شش قاره پرواز می کردند، متصل می شدند.

استفاده گسترده از A380 به امارات اجازه داد تا با فرکانس های کمتر اما با ظرفیت بالاتر، مسیرهای پرتردد را پوشش دهد. این مدل عملیاتی، در مقایسه با استفاده از هواپیماهای کوچک تر با فرکانس های بیشتر، بهینه تر بود و ازدحام در فضای هوایی و فرودگاه ها را کاهش می داد. A380 به دبی کمک کرد تا به یک ابر-هاب تبدیل شود، جایی که میلیون ها مسافر نه تنها برای مقصد دبی، بلکه برای ترانزیت به سایر نقاط جهان از آن عبور می کنند. این هواپیما نه تنها ظرفیت های مسافری را افزایش داد، بلکه تصویر دبی را به عنوان یک مرکز پیشرفته و جهانی تقویت کرد و به رشد اقتصادی و گردشگری این شهر کمک شایانی نمود. A380، به معنای واقعی کلمه، بال هایی برای جاه طلبی های دبی در آسمان بود.

سرانجام ایرباس A380 و میراث آن در ناوگان امارات

با وجود تمام تلاش ها و حمایت های بی وقفه هواپیمایی امارات، سرنوشت ایرباس A380 در نهایت به گونه ای دیگر رقم خورد. این غول آسمانی که زمانی نماد آینده ی هوانوردی بود، نتوانست در برابر تغییرات بازار و ترجیحات ایرلاین ها برای هواپیماهای کوچک تر و کارآمدتر مقاومت کند. اما حتی پس از توقف تولید، میراث A380، به ویژه در ناوگان امارات، همچنان پابرجا و الهام بخش باقی مانده است.

توقف نهایی تولید A380 با وجود تلاش امارات

علیرغم سفارش سرنوشت ساز ۲۰۱۸ از سوی هواپیمایی امارات که تولید A380 را برای مدتی تضمین کرد، ایرباس در اوایل سال ۲۰۱۹ اعلام نهایی و ناگزیر خود را مبنی بر توقف تولید این هواپیما صادر کرد. این تصمیم، بازتاب دهنده ی واقعیت تلخ عدم تقاضای کافی از سوی سایر ایرلاین ها بود. اگرچه امارات تنها مشتری بزرگ باقی مانده و حامی بی چون و چرای A380 بود، اما حتی تعهدات این شرکت نیز برای حفظ خط تولید یک هواپیمای چهار موتوره و عظیم در برابر روند رو به رشد هواپیماهای دو موتوره با مصرف سوخت کمتر و انعطاف پذیری عملیاتی بالاتر، کافی نبود.

تحویل آخرین ایرباس A380 به هواپیمایی امارات در دسامبر ۲۰۲۱، پایانی بر یک دوران پرفراز و نشیب بود. این لحظه، نمادی از غروب یک ستاره ی درخشان در آسمان هوانوردی بود. دلایل نهایی توقف تولید A380 پیچیده بودند، اما عمدتاً به تغییر ماهیت بازار جهانی بازمی گشت. ایرلاین ها دریافتند که با هواپیماهای کوچک تر مانند بوئینگ ۷۸۷، ایرباس A350 و حتی بوئینگ ۷۷۷، می توانند با انعطاف پذیری بیشتری به تعداد مقاصد بیشتری پرواز کنند، بدون اینکه نیاز به پر کردن ۸۰۰ صندلی در هر پرواز داشته باشند. پاندمی کووید-۱۹ نیز با کاهش شدید سفرهای هوایی، ضربه ی نهایی را به مدل کسب و کار هواپیماهای فوق العاده بزرگ وارد کرد و تسریع کننده روند خروج آن ها از بازار شد.

برنامه هواپیمایی امارات برای A380های موجود

با وجود توقف تولید ایرباس A380، هواپیمایی امارات همچنان به ناوگان قدرتمند A380 خود متعهد باقی مانده است. این شرکت برنامه های گسترده ای برای نوسازی، بازسازی و به روزرسانی A380های قدیمی تر خود در نظر گرفته است تا عمر عملیاتی آن ها را افزایش داده و تجربه ی پروازی را برای مسافران بهبود بخشد. این نوسازی ها شامل به روزرسانی کابین، نصب صندلی های جدید، و ارتقای سیستم های سرگرمی می شود تا این هواپیماها برای سال های متمادی در اوج رقابت پذیری باقی بمانند.

امارات همچنان از A380 در مسیرهای پرتقاضا و استراتژیک خود استفاده می کند، به ویژه در مسیرهایی که نیاز به ظرفیت بسیار بالا و ارائه ی تجربه ی لوکس دارند. لندن، پاریس، سیدنی و نیویورک از جمله مقاصدی هستند که هنوز هم شاهد پروازهای منظم A380های امارات هستند. در نگاهی به آینده، هواپیمایی امارات به تدریج به دنبال جایگزین هایی برای A380 خواهد بود، از جمله بوئینگ ۷۷۷X و ایرباس A350، که قرار است در دهه ی آینده به ناوگان این شرکت اضافه شوند. این هواپیماها، با کارایی سوخت بیشتر و ظرفیت مناسب، نقش مهمی در استراتژی بلندمدت امارات برای حفظ جایگاه خود به عنوان یک ایرلاین پیشرو در سفرهای دوربرد ایفا خواهند کرد، اما بدون شک، هیچ کدام هرگز جایگاه و میراث A380 را به طور کامل پر نخواهند کرد. A380های امارات تا سال ها نمادی از دوران طلایی هوانوردی و تجربه ی پروازهای مجلل باقی خواهند ماند.

نتیجه گیری: نمادی از یک دوران

سفارشات تاریخی هواپیمایی امارات برای ایرباس A380، نه تنها داستانی از یک معامله ی تجاری موفق، بلکه روایتی از اعتماد، بلندپروازی و تلاش برای بازتعریف تجربه ی سفر هوایی است. این شرکت با دیدگاهی منحصربه فرد، نقشی بی بدیل در حیات A380 ایفا کرد و آن را به نمادی از ظرفیت عظیم، تجمل بی حد و مهندسی پیشرفته در تاریخ هوانوردی بدل ساخت. اگرچه تولید A380 به پایان رسیده است، اما میراث آن در آسمان ها و به ویژه در ناوگان پرشمار امارات، همچنان زنده است.

A380 برای همیشه با نام هواپیمایی امارات پیوندی ناگسستنی خواهد داشت؛ پیوندی که نمادی از اوج نبوغ انسان در ساخت ماشین های پرنده و جاه طلبی های بی حد و حصر یک شرکت هواپیمایی برای ارائه بهترین هاست. این هواپیما، به یادگار خواهد ماند به عنوان غولی که آسمان ها را تسخیر کرد و مسافرت هوایی را برای یک دوران، به تجربه ای فراموش نشدنی تبدیل ساخت.